ze postanowilam sprobowac swoich wlasnych sil.
Mam nadzieje podzielic sie tu z Wami wiadomosciami z Rawcliffe, tym, co zajmuje moj czas i glowe!
U nas nastala szarosc. Po kilku tak pieknych slonecznych dniach nagle zrobilo sie zimno. Roslinki w ogrodzie odetchnely z ulga, ja tez, bo bieganie po ogrodzie z wielka konewka, to niezly work-out.
Kotki - Stig i Moss - troche zawiedzione, ze nie mozna sie juz wylegiwac na sloncu i trzeba sie zadowolic przytulaniem sie do siebie nawzajem.
Dzis mija tydzien od mojego powrotu od Lucynki, Paula, Jamesa i Eli z USA. Jetlag juz za mna, pierwsze dni wpracy tez, brrr. Wsponinam czas u Lutki, z dzieciakami i tesknie bardzo za nimi wszystkimi. Mielismy miesiac na nacieszenie sie soba nawzajem, minelo niespostrzezenie, tyle jeszcze mielismy do zrobienia, roslinki do poprzesadzania, koraliki do ponawlekania, ksiazki do przeczytania i przedyskutowania.... Trzeba bedzie zasiac tradycje czestszych spotkan i wierzyc, ze w krotce znow sie spotkamy!
Wiara jest wtedy, kiedy ktoś zobaczy
Listek na wodzie albo kroplę rosy
I wie, że one są - bo są konieczne.
Choćby się oczy zamknęło, marzyło,
Na świecie będzie tylko to, co było,
A liść uniosą dalej wody rzeczne.
Wiara jest także, jeżeli ktoś zrani
Nogę kamieniem i wie, że kamienie
Są po to, żeby nogi nam raniły.
Patrzcie, jak drzewo rzuca długie cienie,
I nasz, i kwiatów cień pada na ziemię:
Co nie ma cienia, istnieć nie ma siły.
Czeslaw Milosz "Wiara"
Olenko!
OdpowiedzUsuńSwietny pomysl z blogiem! Bardzo chetnie bede Cie w nim podgladac.
My tez bardzo tesknimy za Toba... Bez Ciebie nie ma szans na robienie koralikow...
U nas tez, od poniedzialku bez przerwy pada... szkoda, ze nie poprzesadzalam wszystkiego przed deszczem. Czaka mnie jeszcze duzo prac w ogrodzie.
Pozdrawiam i sciskam!